سرودها

 گهواره نور
فرزانه جود و كرم از نسل پاك مصطفى
مهر سپهر علم و دين آمد جواد ابن الرضا
هستى دارد به لب اين زمزمه تبريك تبريك يا بنى فاطمه
ريحانه بانوى عفاف گل در چمن آورده است
گنج كمال و معرفت درّى شمين پرورده است
هستى دارد به لب اين زمزمه تبريك تبريك يا بنى فاطمه
بابا كنار مهد او دارد به رخسارش نظر
در ذكر لالائى شود گهواره جنبان پسر
هستى دارد به لب اين زمزمه تبريك تبريك يا بنى فاطمه
بوى محمّد مى‏ دهد اين نوگل بستان دين
فرزند دلبند على جان امام هشتمين
هستى دارد به لب اين زمزمه تبريك تبريك يا بنى فاطمه
روشن چراغ علم و دين نور ولايت آمده
نهم ولىّ مؤمنان شمس هدايت آمده
هستى دارد به لب اين زمزمه تبريك تبريك يا بنى فاطمه
باشد مبارك مقدم نهم امام شيعيان
بر پيرو آل على تا مهدى صاحب زمان
هستى دارد به لب اين زمزمه تبريك تبريك يا بنى فاطمه

رحمت حق
يارضا يارضا، چشم تو روشن
از گلت عالمى گرديده گلشن
ماه رويش جلوه گر بين
نور احمد در پسر بين
نام نيكوى او باشد محمد
خلق ‏وخويش بود مانند احمد
چون جوادش لقب آمد ز سرمد
لطف عامش به ما گردد مخلّد
شيعيان را نغمه گر بين
نور احمد در پسر بين
خرّم از مقدمش كون و مكان شد
با صفا از صفايش جسم و جان شد
رحمت حق از او بر ما عيان شد
بحر جود و كرم بر انس و جان شد
وَه چه زيبا اين گوهر بين
نور احمد در پسر بين
از شبستان دين سر زد ستاره
تا كند عالمى بر او نظاره
شايد از جانش گردد اشاره
شيعه را در جزا لطفى دوباره
جود او را سر به سر بين
نور احمد در پسر بين

 كوثر دوم
استخاره كردم امشب، تا بنوشم مى دوباره
آيه‏ هاى كوثر آمده رهنمود استخاره
شب شبِ خير زياد است
شب شبِ باب المراد است
مى‏ خورم سوگند يارب
كوثر دوم جواد است
اى تقى جان (4)
بر سر عهد الستم، من ز پيمان برنگشتم
ساقى امشب باده نوشم، باده نوش چار و هشتم
آسمان ريزد ستاره
بر سر اين ماه پاره
فاطمه از عرش اعلى
مى‏كند بر او نظاره
اى تقى جان (4)
اى رضا جان، بوسه باران، كن لب و خال خَدَش را
اى رضا جان، قسمتم كن، تا ببينم مرقدش را
من ز شادى تو شادم
دل به فرزند تو دادم
مى ‏دهى امشب مرادم
عبد درگاه جوادم
اى تقى جان (4)

 نور كبريا
كريم اهل البيت جواد الائمه
گل باغ رضا لاله ى فاطمه
فرخنده مقدمش بر محبّان همه
خجسته عيد ابن الرضا مبارك مبارك (3)
گل ياس زهرا كه نامش جواد است
عمر او كم است و عطايش زياد است
با يادش غربت فاطمه به ياد است
طلعت اين مولود زيبا مبارك مبارك (3)
مولودى كه ديده گرديده حيرانش
علىّ بن موسى گهواره جنبانش
گلبوسه مى ‏گيرد مادر از لبانش
با چنين زمزمه مرحبا مبارك مبارك (3)
در مدينه تابان نور كبريا باشد
قاصد خوش خبر نازل از سما شد
ميلاد يگانه فرزند رضا شد
ظهور آيت حق نما مبارك مبارك (3)
آنكه شد سخاوت بنده‏ ى عطايش
تقى و جواد است شهرت از خدايش
كعبه ى دل ماست صحن باصفايش
عيدى بر ما كند حق عطا مبارك مبارك (3)
عيد آن كو گل امام هشتم است
روا بر درگهش حاجت مردم است
عمه ‏اش معصومه نور چشم قم است
ظهور آيت حق نما مبارك مبارك (3)


 سپهر ولايت
عالم غرق ضياء شد
روشن چشم رضا شد
شد متولد جواد الائمه
فروزنده ماه بنى فاطمه
گاه سرور اهل ولا شد
فرخنده عيد ابن الرضا شد
تابيده مهر عصمت
از سپهر ولايت
آمد نهمين حجت كردگار
نور خدا شد در جهان آشكار
گاه سرور اهل ولا شد
فرخنده عيد ابن الرضا شد
مدينه غرق نور است
سر تا بپا سرور است
فرزند دلبند امام هشتم
آمد بدنيا مژده‏اى اهل قم
گاه سرور اهل ولا شد
فرخنده عيد ابن الرضا شد

حجّت سرمد
امشب از عرش نويد آمده است
شيعيان عيد سعيد آمده است
رحمت از حىّ مجيد آمده است
نور توحيد پديد آمده است
بر تو اى شيعه مبارك بادا
جشن ميلاد جوادابن الرضا
آمده لاله ى بستان رضا
گل خوش بوى گلستان رضا
روشن از نور جمال پسرش
شده امشب دو چشمان رضا
بر تو اى شيعه مبارك بادا
جشن ميلاد جوادابن الرضا
دهم ماه رجب گشته عيان
نهمين اختر برج ايمان
آفرين باد بر اين نوزادى
كز فروغش شده پر نور جهان
بر تو اى شيعه مبارك بادا
جشن ميلاد جوادابن الرضا
نهمين حجّت سرمد آمد
جلوه گر شادى بى حد آمد
آنكه همنام محمد آمد
بر همه خلق سرآمد آمد
بر تو اى شيعه مبارك بادا
جشن ميلاد جوادابن الرضا


 جشن مسعود
از حق منادى با شور و شادى اين خوش خبر داد
شاخه ى طوبى نخل تولاّ بار و ثمر داد
جواد آل فاطمه آمد خوش آمد
صلّ على محمّد و آل محمّد
اين عيد مولود اين جشن مسعود بادا مبارك
با اين ولادت از حق عنايت بر ما سوا شد
گيتى فروزان از نور روى ابن الرضا
ريحانه ى زهراگل باغ پيمبر
كرد از شميم خود مشام جان معطّر
اين عيد مولود اين جشن مسعود بادا مبارك
از برج عصمت خورشيد رحمت تابنده گرديد
ماه رجب را با طلعت خود زيبنده گرديد
بر ثامن الحج تقى شد نور ديده
بادا مبارك مقدم اين نو رسيده
اين عيد مولود اين جشن مسعود بادا مبارك
عروس زهرا دسته گلى را دارد به سينه
مولود پاكش داده صفا بر شهر مدينه
تقى فروغ ديده ى اهل يقين شد
يگانه فرزند امام هشتمين شد
اين عيد مولود اين جشن مسعود بادا مبارك

 ريحانه‏ ى رضا
باده پر كن كه شاد شادم، مست پيمانه ى جوادم
دين عشق و جنون گُزيدم، عقل خود را به باده دادم
يا جوادالائمه ادركنى
من كه مستم در اين شبانه(2)
خوانم از نامت عاشقانه
آتش عشق بى مثالت
از دلم مى ‏كشد زبانه
بى مثال و بى بديلى
بر دل بى دلان اميرى
منشأ عشق لايزالى
جان دل دادگان بگيرى
يا جوادالائمه ادركنى
ياس و ريحانه ى رضايى
عشق و آرامش و وفايى
گر خدا خوانمت گناه است
بهترين بنده ى خدايى
يا جوادالائمه ادركنى
تا قيامت به روز محشر
من ز اول به روز آخر
كربلايى اگر نگشتم
بى قرارم ز عشق حيدر
يا جوادالائمه ادركنى

بحر ولايت
آرزوم اينه كه باشم خاك پاى زائرات(2)
يه روز آخر كنم آقا همه هستيمو فدات
مهر و ولاى تو به خدا، دين من و مذهبمه
لحظه ى شادى و شب غم، ياد تو ماه شبمه
] مدد (2) [(4)
سائل صحن و سراى كاظمينم آقاجون (2)
خودتم مى ‏دونى عبد حسينم آقاجون (2)
اسم قشنگت ابن الرضا، اى گل فاطمه جواد
جلوه نموده در تو همه، جود و سخا و عدل و داد
] مدد (2) [(4)
غرق وادى ضلالت مى‏ شدم اى دلبرم(2)
اگه از لطف نمى ‏افتاد، سايه ى تو رو سرم(2)
تو ابر رحمت بودى و من، قطره ى ناقابل تو
بحر ولايت بودى من، زورق در ساحل تو
] مدد (2) [(4)

 باب مراد
مهر كرامت و سخا آمده
مظهر بخشش خدا آمده
به يك كلام و يك سخن در وجود
ستاره عشق رضا آمده
يار من، بهار من، سر زده شمس مهر و داد
پسر اما رضا، آمده حضرت جواد
گل زهرا مدد، گل زهرا مدد (2)
سخاوت و بخشش وجود، گوشه چشمى ز تو بود، يا مولا
باب مراد من تويى، گل ياد من تويى، يا مولا
مهر كرامت و سخا آمده
مظهر بخشش خدا آمده
به يك كلام و يك سخن در وجود
ستاره عشق رضا آمده
يار من، بهار من، سر زده شمس مهر و داد
پسر اما رضا، آمده حضرت جواد
گل زهرا مدد، گل زهرا مدد (2)
مرگ گل بهارى ام وا شده
چه باصفا تمام دنيا شده
به چشم حوريان چه اشك شوق است
شادى حضرت زهرا شده
دل من، حاصل من، محو تماشا شد و بس
همه ى دلخوشى ام، با گل زهرا شد و بس
گل زهرا مدد، گل زهرا مدد (2)
فصل شكفتن آمده، دلبر من آمده، خوش آمد
آمده سرور همه، نور چشم فاطمه، خوش آمد
مهر كرامت و سخا آمده
مظهر بخشش خدا آمده
به يك كلام و يك سخن در وجود
ستاره عشق رضا آمده
يار من، بهار من، سر زده شمس مهر و داد
پسر اما رضا، آمده حضرت جواد
گل زهرا مدد، گل زهرا مدد (2)


 ستاره ى روشنى
مژده بديد كه اومده تاج سر امام رضا، ابن الرضا(2)
مظهر جود ايزدى گل پسر امام رضا، ابن الرضا
شد گلشن هستى با صفا - گويد دلم با صد نوا
يا سيدى ابن الرضا )مولا( - يا جوادالائمه مدد )مولا( (2)
مژده بديد كه سر زده ستاره ى روشنى چشم رضا، ابن الرضا
به ميون آسمون دميده مهتاب صفا، ابن الرضا
شد گلشن هستى با صفا - گويد دلم با صد نوا
يا سيدى ابن الرضا )مولا( - يا جوادالائمه مدد )مولا( (2)
مژده بديد كه اومده رمز وجود، چشمه ى جود، ابن الرضا، ابن الرضا
طالب جام توام، عيد توام، ابن الرضا،ابن الرضا
شد گلشن هستى با صفا - گويد دلم با صد نوا
يا سيدى ابن الرضا )مولا( - يا جوادالائمه مدد )مولا( (2)


 جوان‏ترين امام
ريسه ‏اى از گل ببنديد - گلى از باغ و بهار حيدر اومد
آى جوونا گل بريزيد - كه جوون‏ترين امام و سرور اومد
روى ماه، بى قرينه
سر زده از آسمون ها
يا دميده، از مدينه
آيه ى عشق جوونا
تا بى قرارى - رفته از قلب و نهادم
رخسار يارى - شده آيينه ى يادم
مثل يه خارى - به كنار گل رخسار جوادم
]ابن الرضايى (2) گل زهرا گل زهرا يا مولا [ (4)
قاصدك‏ها رو بخونيد - خبر شادى ريحانه بيارند
آسمون‏ها رو بخونيد - كه ستاره به سر مادر ببارند
تا به آغوش پدر رفت
لبشو به خنده وا كرد
ببره تا، غم بابا
توى صورتش نگاه كرد
اين دلبر من - برده دل از هر چى دلبره
در وقت ديدن - مثل رخسار پيمبره
كور باشه دشمن - كه نمى‏تونه ببينه آل حيدر
]ابن الرضايى (2) گل زهرا گل زهرا يا مولا [ (4)